ترخون

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ چهارشنبه, 6 مرداد, 1389 / بدون نظر

ترخون یك گیاه علفی پایایاشبه درختچه ای است كه از تیر تا مهر گل می دهد. این گیاه در حاشیه رودخانه ها و جوی ها در مناطق مركزی, جنوبی و شرقی روسیه, سیبری, مغولستان و شمال چین و در آمریكای شمالی از غرب تا كلرادو و تگزاس پراكنش دارد. ترخون عمدتاَ در اروپای غربی در آب و هوای گرم و خشك كشت می شود. البته در حالت وحشی بندرت رشد می كند.

بخش های هوایی به جز ساقه های ضخیم تر خاصیت دارویی دارند و در ابتدای گلدهی در خرداد و تیر ماه جمع آوری می شوند. آنها را روی زمین پهن كرده یا بصورت دستجاتی آویزان می كنند تا در حرارت طبیعی خشك شوند یا در اتاق خشك كن بصورت مصنوعی در حرارت ۴۰ درجه سانتی گراد خشك می كنند. داروی آن بوی نامطبوعی دارد و طعم آن تلخ می باشد.

حاوی ۲۵/۰ تا ۸/۰ درصد اسانس فرار است. ترخون علاوه براسانس های فرار حاوی مواد تلخ و تانن می باشد. گلیكوزیدهای شبه كومارین نیز مشخص شده است. این گیاه مانند افسنطین تحریك كننده سیستم هضمی است, ترشح معده و زرداب را افزایش میدهد.

اثرات دیگر آن اختصاصی نیست. دم كرده آن برای تحریك اشتها و درمان بیماریهای معده و روده و انگل های روده استفاده می شود و مدر است. مصرف آن در دوران حاملگی نباید صورت گیرد. از برگهای تازه و روغن آن در صنایع غذایی برای ساخت سركه و خردل ترخون, برای چاشنی سوپ و در صنایع كنسروسازی به مقادیركم در عطر سازی استفاده می شود.دارو از گیاهان زراعی ترخون بدست می آید. بیشتر تقاضا برای ترخون آلمان است كه به اشتباه ترخون فرانسه گفته می شود.


دسته بندی شده در : جديدترين مطالب ,متفرقه
برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب