گفتـا برون شدی به تمـاشای مـاه نو

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ دوشنبه, 14 بهمن, 1392 / بدون نظر

 

 

گفتـا برون شدی به تمـاشای مـاه  نو//از مـاه  ابـروان منت شـرم  بـاد رو

عمريست تا دلـت زِ اسيران زلف ماست//غافـل زِ حفظِ جانبِ يـارانِ خود مشو

مفروش عطر عقل به هنـدوی  زلفِ ما//کانجـا هزار نـافهِ مشکيـن به نيم جو

تخم وفـا و مهر درين کهـنه کشتـزار//آنگـه عيـان شود که بود موسـمِ دِرو

ساقی بيار بـاده که رمـزی بگويـمت//از سرِّ اختـران کهـن سيـر و ماه نـو

شکـل هلال هـر سرِمَه ميدهد نـشان//از افسـر سيـامک و  تـُرکِ کـلاه  زو

حافظ جناب پيـر مغان مأمـن وفاست//درسِ حديث عشق بر او خوان و زو شنو

 

معاني لغات:

گفتا: به من گفت.

رو: برو.

عمريست: مدتی طولانی برابر يک عمر است.

حفظ: نگهداری، مواظبت.

جانب: طرف.

مفروش: در اينجا به معنای به رخِ ما مکش، به آن ناز مکن.

عِطرِ عقل: (اضافه تشبيهی) عقل به عطر تشبيه شده.

هندوی زلف: زلفِ سياه.

نافه مُشکين: کيسه مُشک که در زير شکم آهوانِ نرِ ختا و ختن وجود دارد.

کهنه کشتزار: کشتزارِ کهنه، کنايه از اين مزرعه دنيا.

عيان: آشکار، پيدا.

کهن سير: آنچه از دير زمان تا به حال در حال حرکت است.

هِلال: ماه نو، ماهِ شب اول.

افسر: تاج هلالی شکل.

سيامک: پسر کيومرث که به دست ديو کشته شد و فرزندش هوشنگ انتقام او را گرفت.

تَرکِ کلاه: يک بخش از چند بخش کلاه که به صورت باريکه مثلّثی و همانند شکل ماه نو بوده و از به هم دوختن شش يا هشت تَرک، يک کلاهِ مدّور ساخته شده و يک تاج هلالی شکل در جلوی آن نصب و شاهزادگان به سر می نهاده اند.

زَو: پسر توماسب (تهماسب) پادشاه پيشدادی که پس از پدر به مدت پنچ سال سلطنت نمود.

جناب: درگاه، آستانه.

مأمن: جايگاه امن، پناهگاه.

حديث عشق: داستان، حکايت تازه عشق.

بَر و خوان: برای او بخوان.

زو شِنو: از او بشنو.

معاني ابيات:

(1)   به من گفت برای ديدن ماه شب اول بيرون آمدی؟ از ماه ابروان من شرم کن و برو.

(2)   مدت مديدی به درازای يک عمر است که دل تو در چين و شکن زلف ما گرفتار است. از نگهداری و طرفداری ياران خود غافل مشو.

(3)   در پيش زلف سياه (و معطّر) يار تفاخر به رايحه عقل مکن زيرا آنجا هزار کيسه مشک ارزش نيم جو را ندارد.

(4)   در اين کشتزار کهنه دنيا به هنگام درو کردن معلوم می شود که بذر وفا و محبّت روييده است يا نه؟

(5)   ساقی شراب بياور تا برای تو از ستارگانی که دير زمانی است در گردشند و از گردش ماه نو، رازی را فاش سازم.

(6)   شکل هلال سرِ هر ماه يادآور تاج نيم دايره سيامک و ترکِ کلاه زو است.

(7)   حافظ، درگاه پيرمغان پناهگاه مهر و وفا و محبّت است درس تازه عشق را پيش او بخوان و نيز از او بياموز.

 

 


دسته بندی شده در : فال روزانه
برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب