گفتا برون شدی به تماشای ماه نو

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ سه شنبه, 15 مهر, 1393 / بدون نظر

گفتا برون شدی به تماشای ماه نو//از ماه ابروان منت شرم باد رو
عمريست تا دلت ز اسيران زلف ماست//غافل ز حفظ جانب ياران خود مشو
مفروش عطر عقل به هندوی زلف ما//کان جا هزار نافه مشکين به نيم جو
تخم وفا و مهر در اين کهنه کشته زار//آن گه عيان شود که بود موسم درو
ساقی بيار باده که رمزی بگويمت//از سر اختران کهن سير و ماه نو
شکل هلال هر سر مه می‌دهد نشان//از افسر سيامک و ترک کلاه زو
حافظ جناب پير مغان مامن وفاست//درس حديث عشق بر او خوان و ز او شنو

معاني لغات غزل:

گفتا: به من گفت.

رو: برو.

عمريست: مدتی طولانی برابر يک عمر است.

حفظ: نگهداری، مواظبت.

جانب: طرف.

مفروش: در اينجا به معنای به رخِ ما مکش، به آن ناز مکن.

عِطرِ عقل: (اضافه تشبيهی) عقل به عطر تشبيه شده.

هندوی زلف: زلفِ سياه.

نافه مُشکين: کيسه مُشک که در زير شکم آهوانِ نرِ ختا و ختن وجود دارد.

کهنه کشتزار: کشتزارِ کهنه، کنايه از اين مزرعه دنيا.

عيان: آشکار، پيدا.

کهن سير: آنچه از دير زمان تا به حال در حال حرکت است.

هِلال: ماه نو، ماهِ شب اول.

افسر: تاج هلالی شکل.

سيامک: پسر کيومرث که به دست ديو کشته شد و فرزندش هوشنگ انتقام او را گرفت.

تَرکِ کلاه: يک بخش از چند بخش کلاه که به صورت باريکه مثلّثی و همانند شکل ماه نو بوده و از به هم دوختن شش يا هشت تَرک، يک کلاهِ مدّور ساخته شده و يک تاج هلالی شکل در جلوی آن نصب و شاهزادگان به سر می نهاده اند.

زَو: پسر توماسب (تهماسب) پادشاه پيشدادی که پس از پدر به مدت پنچ سال سلطنت نمود.

جناب: درگاه، آستانه.

مأمن: جايگاه امن، پناهگاه.

حديث عشق: داستان، حکايت تازه عشق.

بَر و خوان: برای او بخوان.

زو شِنو: از او بشنو.

معاني ابيات غزل:

(1) به من گفت برای ديدن ماه شب اول بيرون آمدی؟ از ماه ابروان من شرم کن و برو.

(2) مدت مديدی به درازای يک عمر است که دل تو در چين و شکن زلف ما گرفتار است. از نگهداری و طرفداری ياران خود غافل مشو.

(3) در پيش زلف سياه (و معطّر) يار تفاخر به رايحه عقل مکن زيرا آنجا هزار کيسه مشک ارزش نيم جو را ندارد.

(4) در اين کشتزار کهنه دنيا به هنگام درو کردن معلوم می شود که بذر وفا و محبّت روييده است يا نه؟

(5) ساقی شراب بياور تا برای تو از ستارگانی که دير زمانی است در گردشند و از گردش ماه نو، رازی را فاش سازم.

(6) شکل هلال سرِ هر ماه يادآور تاج نيمدايره سيامک و ترکِ کلاه زو است.

(7) حافظ، درگاه پيرمغان پناهگاه مهر و وفا و محبّت است درس تازه عشق را پيش او بخوان و نيز از او بياموز.
منبع: مستانه دات آی آر


دسته بندی شده در : فال روزانه
برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب