هومیوپاتی چیست؟

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ یکشنبه, 16 اسفند, 1394 / بدون نظر

هومیوپاتی چیست؟

 

هومیوپاتی مانند طب سوزنی یکی از روش های طب مکمل است. هومیوپاتی از دو واژه یونانی “هومیوسن” به معنای “مشابه و همانند” و “پاتوس” به معنای “رنج و بیماری” تشکیل شده است.

حدود 2500 سال پیش اصول کلی “مشابه، مشابه را درمان می کند” توسط بقراط حکیم یونانی مطرح شد. در اوایل قرن نوزدهم، پزشکی آلمانی به نام “ساموئل هانمان” متوجه شد که با خوردن مقداری پوست درخت گنه گنه علایمی شبیه به مالاریا در او بروز پیدا می کند. این در حالی است که از گنه گنه برای درمان مالاریا استفاده می شود. بعد از تحقیق در این زمینه با حیرت به این نتیجه رسید که ماده ای که سبب ایجاد علایم بیماری خاصی در فرد سالم می شود، می تواند علایم همان بیماری را در فرد بیمار معالجه کند.

دکتر هانمان پس از سال ها تحقیق و تجربه مداوم فهرستی از داروهای طبیعی و علایمی که آنها در مردم تندرست تولید می کردند را گردآوری کرد و پس از آن هرگاه شخص بیماری علایم تولید شده در اثر مصرف هر یک از آن داروها را نشان می داد، آن دارو را به او می داد.

از آن زمان تاکنون بیش از 2000 داروی آزموده شده و مؤثر هومیوپاتی به وسیله محققان فهرست شده است.

داروهای هومیوپاتی از موادی که موجب ایجاد علایم مشابه با بیماری مورد نظر می شود استخراج می شوند. دو اصل کلی در هومیوپاتی وجود دارد:

1-مشابه، مشابه را درمان می کند.

2-هر چه دارو رقیق تر و ضعیف تر شود قدرت بیشتری پیدا می کند.

داروهای هومیوپاتی چگونه عمل می کنند؟

اغلب پزشکان با این نگرش به بیماری می نگرند که هرگاه کسی بیمار شود باید دارویی مصرف کند که بتواند با بیماری بجنگد. بنا به تفکر این گروه، این دارو باید بتواند بر اصل ایجاد کننده بیماری نظیر باکتری، ویروس و قارچ غلبه کند. این در حالی است که در طب هومیوپاتی، باور بر این است که بدن انسان خود بالقوه قادر به غلبه بر بیماری های داخلی و خارجی است.

درمان گر هومیوپاتی تلاش می کند ماده ای را که علایمی شبیه به علایم یک بیماری خاص تولید می کند، تجویز کند تا نظام دفاعی و اصلاحی را در بدن تحریک و فعال کند و از این طریق به طور طبیعی بیماری را درمان کند.

اعتقاد بر این است که هرچه دارو ضعیف تر و رقیق تر شود، قدرت بیشتری پیدا می کند.

مایع بسیار رقیق، خاطره ای از ماده اصلی را به جا می گذارد و در خود حفظ می کند. علوم فیزیک و شیمی هسته ای، ماهیت اثر گذاری داروهای هومیوپاتی را روشن می کنند. در فرمول مشهور آلبرت اینشتین E=mc2 انرژی معادل جرم است. بدین معنی که ماده می تواند به انرژی تبدیل شود و در واقع از میزان کمی ماده، میزان بالایی انرژی آزاد می شود. در نتیجه انرژی تولیدی چند مولکول باقی مانده در دارویی رقیق شده برای تحریک و تقویت عملکردهای اساسی بدن انسان کافی است. برخلاف داروهای متعارف که در بدن می گردند و در نهایت دفع می شوند (و اغلب پیش از دفع شدن به اعضای سالم بدن آسیب می رسانند) داروهای هومیوپاتی در نظام بیولوژی بدن انسان تولید مثل می کنند و نظام “شفاگر طبیعی” را تحریک به درمان بیماری می کنند.

مؤسس و کاشف این رشته کیست؟

در مورد این که پایه های این دانش چه زمانی پی ریزی شده است، باید گفت که اساس این نگارش، بسیار قدیمی است و به زمان بقراط برمی گردد. یکی از جمله های معروف بقراط موید این مطلب است. بقراط می گوید:«مشابه، مشابه را درمان می کند». بعد از بقراط نیز افراد دیگری در گسترش این نظر کوشیده اند. یکی از این افراد پاراسلوس پزشک و شیمیدان اروپایی بوده که حدود 500 سال قبل زندگی میکرده است. هومیوپاتی به شکل امروزیش حاصل فعالیت ساموئل هانمان پزشک، شیمی دان و داروساز آلمانی است، که از پزشکان بنام دوره خود بوده است. وی محقق مشهوری در زمان خود(حدود 200 سال پیش) بوده است، که به دنبال یک اتفاق درسال 1791، به موضوع علاقمند می شود و آزمایشات تجربی گسترده ای را شروع می کند. در سال 1796 میلادی، اولین مقاله در زمینه هومیوپاتی توسط وی منتشر می شود. از آن به بعد هومیوپاتی سریعاً گسترش می یابد.

طرز معاینه و ویزیت بیماران چه تفاوتی با پزشکی رایج دارد؟

هومیوپات با کل فرد بیمار مواجه می شود. هومیوپات از تمام علائم بیمارش پرس و جو می کند و توضیح دقیق بیماری برعهده فرد بیمار خواهد بود. حتی طرز سخن گفتن، راه رفتن، نگاه کردن بیمار تمایلات و بیزاری ها و شرحی که از احساسات وارتباطات و زندگی خودش می دهد برای یک هومیوپات اهمیت اساسی دارد. در ضمن هومیوپات در ویزیت بیمارش ممکن است از معاینات ومشاهدات فیزیکی، همینطور آزمایشات پاراکلینیک و یا رادیولوژی استفاده نماید. در پزشکی رایج معمولاً بیمار فقط از ناراحتی و پاتولوژی بخصوصی صحبت می کند. مثلاً از مشکل معده وگوارش که بدلیلل آن به متخصص گوارش مراجعه کرده و از مشکلات عصبی و یا روانی که بدلیلآن به متخصص روانپزشک و یا مغز و اعصاب مراجعه کرده است. اگر مشکلی از بیمار مربوط به حوزه تخصصی پزشک معالجش نباشد او را به متخصص دیگری ارجاع خواهد داد. در صورتیکه چنین تقسیم بندی هایی در حوزه هومیوپاتی وجود ندارد. البته این به معنای عدم ارجاع بیماران به متخصصان در شرایط خاص نیست.

آیا داروهای هومیوپاتی عوارض جانبی دارند؟

خیر. البته مواردی در این رابطه وجوددارند: 1-اشتباه درانتخاب صحیح دارو که باعث تولید یکسری علایم جدید در فرد بیمار خواهد شد که حتی در این مورد علایم ایجاد شده خودبخود برطرف خواهند شد، ولی اگر علایم آزاردهنده باشند، هومیوپات می تواند دارو را خنثی کند. 2-زیاد بودن دوز یا پوتنسی؛ که اگر بیش از حد لزوم برای بیمار باشد فرد دچار تشدید در همان علامتهایش خواهد شد. (لازم به ذکر است که در بعضی از افراد درمانهای هومیوپاتی تشدید علایم رخ می دهد که نشانه انتخاب صحیح داروست و تشدید علایمش نیز بزودی برطرف خواهد شد.)

طول زمان تحصیل هومیوپاتی چقدر است؟

طول زمان تحصیل برای پزشکان در ایران از سوی وزارت بهداشت و آموزش حداقل دو سال تعیین شده است.

آیا هومیوپای می تواند به تنهایی یک شیوه درمانی باشد؟

بلی. در شرایطی هومیوپاتی می تواند، به تنهایی یک شیوه درمانی باشد و منظور، درمانی کاملاً شفابخش است و نه تنها تسکینی. البته همیشه بایدتوجه کرد که همیشه این طور نیست. هومیوپاتی در شرایطی هم، می تواند نقش درمانی کمکی را داشته باشد. مثلاً در مورد بیماری، که مشکل کم خونی فقر آهن را دارد، درمان هومیوپاتی هیچ وقت قادر نیست که سریعاً ذخایر آهن بدن بیمار را پرکند. در این مورد، بیمار باید قرص آهن مصرف کند و البته در کنار آن، می توان به توسط هومیوپاتی باعث شد، که جذب آهن متعادل شود یا زمینه های ارگانیک بروز بیماری برطرف شود. بنابراین هومیوپاتی گاهی می تواند به تنهایی یک شیوه درمانی جایگزین باشد و در شرایطی هم می تواند یک شیوه درمانی مکمل باشد. در بعضی شرایط هم هومیوپاتی می تواند به عنوان یک روش تسکینی در بیماران غیرقابل درمان، بکارگرفته شود. در حقیقت، بهتر است در پاسخ به سؤال شما بگوییم، بستگی به وضع بیمار، شرایط بیمار، دانش ما از وضعیت بیماری، و همین طور زمان لازم برای برطرف ساختن بیماری دارد. لازم به ذکر است که هومیوپاتی یک شیوه دارو درمانی است و به هرحال در هیچ سیستم دارو درمانی نیاز به جراحی برطرف نمی شود. به طور مثال فردی که پس از یک سانحه رانندگی دچار شکستگی اندام و پارگی عروق شده است، قطعاً به اقدامات معمول جراحی نیازمند است. هرچند که استفاده از داروهای هومیوپاتی، می تواند در کاهش خونریزی و تسریع بهبودی، پس از عمل جراحی مؤثر باشد.


برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب