ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ چهارشنبه, 25 فروردین, 1395 / بدون نظر

ساقی ار باده از این دست به جام اندازد///عارفان را همه در شرب مدام اندازد

ور چنین زیر خم زلف نهد دانه خال///ای بسا مرغ خرد را که به دام اندازد

ای خوشا دولت آن مست که در پای حریف///سر و دستار نداند که کدام اندازد

زاهد خام که انکار می و جام کند///پخته گردد چو نظر بر می خام اندازد

روز در کسب هنر کوش که می خوردن روز///دل چون آینه در زنگ ظلام اندازد

آن زمان وقت می صبح فروغ است که شب///گرد خرگاه افق پرده شام اندازد

باده با محتسب شهر ننوشی زنهار///بخورد باده‌ات و سنگ به جام اندازد

حافظا سر ز کله گوشه خورشید برآر///بختت ار قرعه بدان ماه تمام اندازد

 

معانی لغات غزل:

 

از این دست: با چنین روش ، با این کیفیت ، از این نوع ، با دست زیبا.

 

شرب: نوشیدن .

 

شرب مدام: شرب شراب، شرب دایم، نوشیدن شراب دایم ، دائم الخمر بودن.

 

مدام: شراب انگوری، پیوسته و دائم.

 

ای خوشا: چه خوش است ، چه خوش بخت.

 

دستار: عمامه ، مندیل، شالی که به دور سر می پیچند.

 

زاهد خام: زاهد بی تجربه ، زاهد ناآزموده.

 

زاهد: کسی که دنیا را برای تحصیل آخرت ترک کند.

 

پخته گردد: آزموده شود، با تجربه شود.

 

می خام: شرابی که بوسیله تخمیر در خم پس از چهل روز با استحاله قند انگور به الکل درست می شود.

 

زنگ ظلم: کدورت تاریکی.

 

می صبح فروغ: می مانند فروغ صبحگاهی، می روشن مانند روشنایی صبح .

 

خرگاه افق: سراپرده افق.

 

پرده شام: پرده تاریک شب.

 

محتسب: مأمور منکرات .

 

کله گوشه: گوشه کلاه .

 

گله کوشه خورشید: تارک خورشید ، بالاترین نقطه خورشید.

 

ماه تمام: ماه شب چهارده ،کنایه از معشوق زیبا روی .

 

معانی ابیات غزل:

 

(1) اگر ساقی با چنین روشی و (بااین دستان زیبا) شراب در جام بریزد همه عارفان را به آن معتاد خواهد کرد.

 

(2) و اگر بدین سان دانه خال را زیر چین و شکن زلف پنهان سازد چه بسیار سازد چه بسیار مرغ خرد را که اسیر دام خود کند.

 

(3) خوشا به حال کسی که از کثرت مستی نداند که سر را به پای حریف و هم پیاله بیندازد یا دستار سر را.

 

(4) خشکه مقدس بی تجربه که شراب را منع می کند، خامی است که اگر به شراب خام نگاه کند پخته و آزموده خواهد شد.

 

(5) به هنگام روز در کسب فضیلت کوشا باش که شراب خواری در روز، دل را که چون آیینه روشن است در تاریکی فرو می برد.

 

(6) زمانی برای نوشیدن شراب همانند فروغ بامدادی مناسب است که شب، پرده تاریک شبانگاهی را به گرداگر افق بکشد.

 

(7) بر حذر باش و هم پیاله با محتسب شهر مشو چرا که شرابت را می خورد و جامت را می شکند.

 

(8) حافظ اگر قرعه بخت تو به آن ماه شب چهارده تمام عیارات عیار اصابت کند چنان سر برافراز که سرت به گوشه کلاه خورشید برسد.

منبع: مستانه دات آی آر


دسته بندی شده در : فال روزانه
برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب