تاتو در ايران

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ دوشنبه, 26 مرداد, 1388 / بدون نظر

تاتو در ايران مشابه روش هاي تاتو در جوامع غربي مي باشد. سوزن الكتريكي، وسيله اصلي كار در تاتو كردن است. نوع رنگ مصرفي نيز بسيار مهم است. رنگ ها بايد استاندارد، بهداشتي و سازگار با پوست بدن باشند. گاهي رنگ هاي گياهي به جاي رنگ هاي شيميايي استفاده مي شوند كه اغلب باعث حساسيت پوستي و ناراحتي شخص مي شود و حساسيت به رنگ هاي گياهي بيش از رنگ هاي شيميايي گزارش شده است.

در انواع تاتوي درماني اغلب از تك رنگ مشكي، آبي تيره يا قهوه اي استفاده مي كنند، اما در “تاتوي دكوراتيو” به دليل تزييني بودن از رنگ هاي مختلف براي رنگ آميزي طرح بهره مي برند.

رنگ هاي مورد استفاده و منابع توليدي اين رنگ ها عبارتند از: رنگ سياه يا آبي تيره از كربن، قرمز از رنگ هاي گياهي يا جيوه،  آبي روشن از آلومينات كبالت، سبز از اكسيد جيوه يا كروم، زرد از سولفيد كادميوم و رنگ قهوه اي از اكسيد آهن يا گل اخري.

در ايران نيز از رنگ هايي كه از همين منابع به دست مي آيند استفاده مي شود، اما متأسفانه در ايران نظارت يا استاندارد خاصي براي نوع رنگ مصرفي و اطمينان از كيفيت آن وجود ندارد و همين امر، فرصتي براي سودجويان بوده و مشكلات حادي براي تاتو شوندگان ايجاد مي كند.

با وجودي كه قوانيني براي استفاده از رنگ شامل نوع رنگ، منابع استخراج رنگ، ميزان استفاده از انواع رنگ ها و … در جوامع اروپايي وجود دارد و قوانيني هر چند اندك توسط FDA وضع شده است، اما به عقيده بسياري از پزشكان هنوز هم نواقصي در آن ديده مي شود.

به دليل استفاده از سوزن در تاتو و ارتباط نزديك آن با پوست بدن، احتمال بروز هر گونه بيماري، از راه زخم ايجاد شده توسط اين سوزن امكان پذير است. اگر چه تورم، التهاب و خارش در محل تا چند روز و تا هفته ها عادي است، اما گاه اين علائم، هر چند خفيف، مقدمه اي براي بروز بيماري هاي حاد و خطرناك است.

در ايران تاتو كردن به درستي شناخته نشده و تنها به جنبه تزئيني آن توجه مي کنند و آن را مطرود مي دانند. از اين رو پزشكان به هيچ وجه اين كار را انجام نداده و يا اگر هم انجام مي دهند، خيلي کم است. از اين رو فقط مراكز زيبايي ، سالن هاي آرايش و… پاسخگوي نياز افراد مختلف، حتي بيماران هستند كه متأسفانه اطميناني به سلامت، بهداشت، تبحر و… اين افراد نيز وجود ندارد. اگر ما نيز به “تاتو كردن” به عنوان روشي براي درمان نقص بيماران نيازمند بنگريم، شايد به موفقيت هايي دست يافته و نياز بسياري از نيازمندان واقعي را با روشي علمي- بهداشتي برآورده سازيم.

اگر مراكز درماني و پزشكان وارد عمل شوند، نتايج حاصل از آن براي درمان بيماران در ايران بسيار موفقيت آميز تر از جوامع غربي خواهد بود، چرا كه بيماري هايي چون ايدز، سيفليس و… در جامعه ما كمتر از جوامع غربي است


برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب