تاریخچه ارتدنسی

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ سه شنبه, 27 مرداد, 1388 / بدون نظر

ارتودنسی از دو قسمت ارتو به معنای تصحیح و دنسی به مفهوم دندان تشكیل شده است. علم ارتودنسی به رشد و نمو کل بدن و به ویژه رشد و نمو سر و صورت و دندان هایی که داخل حفره دهان قرار گرفته اند مربوط می شود
درمان های ارتودنسی به دو صورت ثابت و متحرک انجام می شود. در نوع ثابت سیم ها و بخش های مختلف دستگاه ارتودنسی در دهان قرار می گیرند و قابل گذاشتن و برداشتن به وسیله بیمار نیستند، در حالی که نوع متحرک اولاً ساختمان ساده تری دارد و ثانیاً جا به جا می شود
ارتودنسی به صورت ابتدایی در سال 1800 میلادی انجام گرفت. اما ارتودنسی نوین تقریباً از اوایل دهه 1900 توسط انگل  در آمریكا معرفی و کاربرد ارتودنسی ثابت هم تقریباً از همان زمان شروع شد. در حقیقت رشته ارتودنسی قدیمی ترین تخصص دندان پزشکی و دومین تخصص به وجود آمده در گروه پزشکی بعد از جراحی است
اولین ملاقات بیمار با ارتودنتیست باید حد اکثر 7 سالگی باشد. البته بزرگ سالان نیز می توانند از درمان های ارتودنسی بهره ببرند
نکته مهم این است که درمان های ارتودنسی بسته به این که از نوع عملكردی، استخوانی یا دندانی باشند نیز از نظر درمان با هم متفاوتند، به عنوان مثال چنان چه مشکل کودک از نوع عملكردی (فانکشنال) باشد نظیر مکیدن انگشت شست یا عادت به تنفس دهانی، باید هر چه سریع تر نسبت به درمان اقدام کرد
درباره ناهنجاری های استخوانی به دلیل ازدیاد رشد فک پایین و به خصوص کاهش رشد فک بالا باشد، درمان ها می بایست بین سنین 6 تا 8 سالگی آغاز شود. در ناهنجاری های دندانی هم که فقط به مشکلات خود دندان ها مربوط است نه استخوان و سیستم عصبی عضلانی نیز، زمان درمان می تواند بر اساس نوع مشکل متفاوت باشد؛ اما در این گروه هم بهترین سن، اواخر دوره دندانی مختلط (دوره ای که دندان های شیری و دایمی به طور هم زمان در دهان وجود دارند) یا اوایل دوره دندان دایمی است، یعنی 7 تا 14 سالگی


برچسب ها در :
پست مشابه :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب