بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید

پست شده بوسیله مدیر سایت در تاریخ شنبه, 30 فروردین, 1393 / بدون نظر

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید//از یار آشنا سخن آشنا شنید

ای شاه حسن چشم به حال گدا فکن//کاین گوش بس حکایت شاه و گدا شنید

خوش می‌کنم به باده مشکین مشام جان//کز دلق پوش صومعه بوی ریا شنید

سر خدا که عارف سالک به کس نگفت//در حیرتم که باده فروش از کجا شنید

یا رب کجاست محرم رازی که یک زمان//دل شرح آن دهد که چه گفت و چه‌ها شنید

اینش سزا نبود دل حق گزار من//کز غمگسار خود سخن ناسزا شنید

محروم اگر شدم ز سر کوی او چه شد//از گلشن زمانه که بوی وفا شنید

ساقی بیا که عشق ندا می‌کند بلند//کان کس که گفت قصه ما هم ز ما شنید

ما باده زیر خرقه نه امروز می‌خوریم//صد بار پیر میکده این ماجرا شنید

ما می به بانگ چنگ نه امروز می‌کشیم//بس دور شد که گنبد چرخ این صدا شنید

پند حکیم محض صواب است و عین خیر//فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید

حافظ وظیفه تو دعا گفتن است و بس//دربند آن مباش که نشنید یا شنید

 

معانی لغات:

با صبا: نسیم صبا، نسیم ملایمی که صبح و غروب از جانب شمال می رود وبه قاصد و پیام آور از جانب یار تشبیه می شود .

نفس آشنا : دَم یار آشنا، هوای کلام یار آشنا.

ای شاه حسن : ای پادشاه ملک زیبایی و جمال ، ای سرآمد همه زیبایان .

خوش می کنم: خوشبو می کنم ، معطر می سازم ، به حال خوش در می آورم .

باده مشکین: باده مشکبو ، شراب خوش بو ، شراب ممزوج با مَشک سوده .

بوی را شنید: بوی بد بو مشمئز کننده تزویر و ریا را شنید .

دلق پوش صومعه: کنایه از صوفی متظاهر. سرخدا: راز و حکمتخداوند ، کنایه از عفو و بخشایش عامّ الهی نسبت به بندگان مقصر است.

عارف سالک: سالک راه الهی که به اسرار قادر متعال آگاهی کامل دارد .

باده فروش : ۱- فروشنده باده که بی اعتنا به عاقبت گناهی که می کند به باده فروشی خود ادامه می دهد،۲- پیر باده فروش ، پیر و مرشد میخانه عشق.

حق گزار: سپاسگزار ، وفادار ، حق شناس .

غمگسار: زداینده غم از دل ، آنکه با لطف کلام خود غم را از دل می زداید .

بس دَوُر شد: دیر زمانی است ، بسیار زمان سپری شد.

عین صواب: راستی خالص، راستی و درستی مطلق و بهترین.

مَحض خیر: خیر محض ، خبر یکدست ، خوبی به تمام معنا.

سمعِ رضا: گوش پذیرا ، گوشی که پند را شنیده و راضی شده

معانی ابیات:

(۱) هر کس بوی دلپذیر تو را از باد صبا شنید بدان ماند که از دهان یار آشنایی هوای کلام یار آشنا را شنیده است .

(۲) ای پادشاه حسن و سرآمد زیبایان روزگار، لطفی به گدای خود بیفکن و بدانکه، این گوش های ما، چه بسیار داستان و سرانجام کار شاه و گدا راشنیده است.

(۳) ( از آن سبب ) مشامِ جان را با شراب خوشبو، معطر می سازم که از صوفی خرقه پوش بوی ناخوش ریا و تزویر را شنیده است.

(۴) نمی دانم راز بخشش عامّ الهی را که عارف پو ینده راه عشق بدان آگاهی داشت و با کسی درمیان نمی نهاد، پیر باده فروش از کی وکجا شنید؟

(۵) خدایا یک نفر که محرم راز باشد کجا پیدا می شود تا زمانی دل با او شرح آنچه را که دیده و شنیده در میان نهد.

(۶) سزای دل سپاسگزار من این سخنان ناسزایی که از غمگسار خود شنیده نبود.

(۷) اگر از سر کوی او رانده و بی بهره شده ام باکی نیست. کیست که از این باغ روزگار بوی وفا و محبت شنیده باشد.

(۸) ساقی بیا (تا مستانه به راه عشق گام نهاده عاشقی را از خود عشق بیاموزم ) چرا که عشق به صدای بلند می گوید هر کس قصه ما را بازگو می کند از زبان خود ما شنیده است.

(۹) تنها این کار امروز ما نیست که ریا کارانه شیشه شراب را زیر خرقه زهد و پنهانی می بریم. پیر میکده صد بار این را دید و ویا شنیده است.

(۱۰) تنها امروز نیست که با نوای چنگ به باده گساری مشغولیم دیر زمانی است که صدای چنگ مجلس عیش و نوش ما به گوش گنبد افلاک رسیده است.

(۱۱) نصیحت حکیم خردمند عین درستی و کمال راستی و خیر مطلق است. خوشبخت کسی است که شنید و آن را به گوش گرفت…

(۱۲) حافظ، وظیفه تو هم تنها دعا کردن اوست و در اندیشه این که او دعا کردن تو را شنید یا نشنید مباش.


دسته بندی شده در : فال روزانه
برچسب ها در :
پست مشابه :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت و بهینه سازی سایت توسط گرین وب